Druk bezig met de kerstpakketten voor onze cliënten. Wat leuk om dit te doen! Lees meer
Sinds 1 januari 2015 zijn de gemeenten verantwoordelijk voor het bieden van ondersteuning aan mensen met beperkingen, chronische, psychische of psychosociale problemen, welke onder de Wmo vallen. Hiervoor is in 2015 een tweejarig contract met de zorgaanbieders gesloten. Dit contract loopt op 31 december 2016 af. Daarom zijn de gemeenten en zorgaanbieders opnieuw met elkaar in gesprek gegaan. Dit heeft geleid tot nieuwe werkafspraken en een nieuw contract voor de periode van twee jaar. Dit contract is vrijdag 11 november ondertekend door alle partijen.
Snelle en adequate service in de thuiszorg maakt het verschil!
Veel zorgprofessionals kunnen op het ondernemersvlak nog heel wat leren. Een goede bereikbaarheid voor het snel leveren van adequaat maatwerk is vaak nog ondermaats.
De zoektocht
Nog een maand en dan vertrek ik met mijn hele familie naar Sri Lanka. Het land waar mijn opa, oma’s, ooms en tantes nog wonen. Het land waar mijn ouders 29 jaar geleden met mij en mijn zus uit zijn gevlucht vanwege de oorlog. Na 29 jaar ziet mijn oma haar kleinkinderen weer en voor het eerst haar achterkleinkinderen. Iets wat mijn vader ontzettend enthousiast maakt. Hij is al weken bezig met cadeau’s kopen voor onze familie in Sri Lanka. Zo was hij op een zekere dag bezig met het zoeken naar aanbieders van tweedehands laptops. Kijk jij eens, zijn dit goede laptops? Ja hoor pap, dat kan wel denk ik, nog even checken bij de experts in de familie en dan gaan we het lijstje met “goede” laptops af .
Het spel van het onderhandelen
De eerste neemt niet op.. De tweede neemt op alsof hij de telefoonlijn van 112 beheert. We hebben succes! We kunnen de laptop vandaag nog komen bekijken en eventueel ophalen. Eenmaal daar aangekomen, bleek het een goed werkende laptop te zijn. Mijn vader vertelde dat de laptop voor mijn nichtje was die in Sri Lanka woont. Zij zit nu in haar derde jaar van haar medicijnen studie. De verkoper vond dit zo een mooi doel, dat hij er een extra batterij en een usb stick kosteloos bij gaf.
Wat een service!! Hij was goed bereikbaar en levert nog een extra batterij en een usb-stick erbij
Hoe zit het dan eigenlijk bij mijzelf?
Ik dacht aan mijn eigen ondernemerschap als maatschappelijk werker terug. Ook bij mij melden cliënten zich aan die met spoed begeleiding nodig hebben. Mijn cliënten reageren verbaasd als ik binnen 48 uur een intakegesprek met ze inplan.
Kan dit zo snel al? En hoe zit het met de financiering?
De financiering regelen we via de WMO. Deze kan 3 tot 4 maanden duren.
Maar ik kan je niet particulier betalen?
Dit maakt niks uit want u heeft nu begeleiding nodig en de zaken die spoed betreffen, pakken we in de tussentijd gewoon op. U hoeft mij niet particulier te betalen.
Resultaat is veelal een verbaasd gezicht!
Conclusie: het is altijd spoed!
Als zorgaanbieder weten we allemaal hoe belangrijk het is om hoog kwalitatieve zorg en een goede snelle service te leveren en in wat voor schrijnende situaties sommige cliënten zich bevinden bij de aanmelding. Toch merk ik dat kleine zorgaanbieders vaak niet goed bereikbaar zijn en onvoldoende zicht hebben op alternatieve mogelijkheden in situaties die daar om vragen. Grote zorgaanbieders hanteren vaak noodgedwongen een wachtlijst. Jammer want dit betekent dat de zorgvrager de tweede op de lijst belt en net zolang doorgaat, tot er een zorgaanbieder is die de telefoon opneemt alsof zij de telefoonlijn van 112 beheert, en ook actie onderneemt alsof het een spoedsituatie betreft. Zelf vind ik dit niet gek en juist erg logisch. Uiteindelijk is het toch altijd spoed als het om het welbevinden van onze naasten gaat?
Geschreven door: Nilo Manuelpillai
Bezuinigingen in de zorg terugdraaien of verandering werkwijze zorgaanbieders?
Er gaat bijna geen dag voorbij dat ik op social media geen berichten tegenkom over de huidige bezuinigingen in Nederland. Met name berichten zoals:
“we kunnen onze bejaarden beter in een bootje zetten en hun paspoorten verscheuren want dan zullen ze betere zorg krijgen dan nu”
Deze opmerking vind ik pijnlijk. Aan de ene kant pijnlijk, omdat ik ook mensen uit andere landen een veilig en goed leven gun, zoals dit mij en familie ook is gegund, maar aan de andere kant ook omdat ik als ondernemer in de zorg, mijn cliënten hoog kwalitatieve zorg gun.
Wat het nog pijnlijker maakt is dat ik als ondernemer in de zorg merk dat de zorgkosten lang niet zo hoog hoeven te zijn als menig mens denkt. Als je met een ondernemer gaat praten, zal deze altijd zeggen dat de overheadkosten zo laag mogelijk dienen te zijn. De gedachtegang is er wel, maar zoals vaak het geval is, ligt het probleem bij de uitvoering. Overheadkosten laag houden is lastig, maar gelukkig heb ik de oplossing hiervoor gevonden en dit is de coöperatieve gedachte.
Begin dit jaar ben ik in contact gekomen met de coöperatieve vereniging de ThuisZorg Maatschappij.
Een coöperatie met verschillende zelfstandige professionals die werkzaam zijn in de sector zorg en welzijn. Het aansluiten bij deze coöperatie voelde als een warm bad. Een gezellige, inspirerende en hardwerkende groep ondernemers die mijn behoefte als ondernemer en mijn cliënten op nummer 1 zet. Waar ik wel wat sceptisch over was, is dat ze “maatwerk” leverden. Iedereen roept namelijk dat ze maatwerk leveren en de cliënt op nummer 1 zetten, maar toch heerst er grote onvrede onder de zorgvragers in Nederland.
Ik werd dan ook razend enthousiast toen ik de constructie van de coöperatie hoorde en hoe zij op deze wijze ook ECHT maatwerk leveren.
Hoe komt het dan dat TZM wel maatwerk kan leveren en andere organisaties niet?
Doordat ieder lid van de coöperatie ondernemer is, delen we de verantwoordelijkheid en taken, en daarmee ook de kosten. Er zijn korte lijnen tussen de verschillende disciplines.
Zelf ben ik maatschappelijk werker en ik kan en mag geen verzorgende of verpleegkundige taken verrichten. Met één telefoontje heb ik de zorgvrager geholpen aan een verpleegkundige. Ik ben verantwoordelijk voor mijn werk en administratie, en de verpleegkundige draagt de verantwoordelijkheid voor de zorg die zij levert, en alle administratie hieromheen.
Met deze constructie zijn de overheadkosten minimaal en kunnen de leden het zich veroorloven om meer tijd in een zorgvrager te steken, indien nodig. Schrijnende verhalen zoals “mijn moeder krijgt 13 minuten zorg”, zijn niet nodig mits de coöperatieve gedachte wordt ondersteund.
Op deze wijze hoeven we niet te kiezen tussen het ondersteunen van de zorgvragers in ons eigen land en vluchtelingen uit een ander land of überhaupt het welzijn van een mens. Persoonlijk word ik erg blij van deze gedachte en niet alleen omdat ik als ondernemer in de zorg mijn cliënten het beste gun, maar omdat ik als mens, mijn medemens het beste gun.
Geschreven door: Nilo Manuelpillai
28 augustus 2015